11/1/17

Δήλωση Λαϊκής Συσπείρωσης για τα πεπραγμένα του δήμου Αμπελοκήπων Μενεμένης για το έτος 2015 στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου στις 9 Γενάρη 2017.



Η πολιτική της πλειοψηφίας του δήμου χαρακτηρίστηκε από τα πεπραγμένα της και  από το σύνολο των αποφάσεων και της δραστηριότητάς της. Κυρίως, όμως, χαρακτηρίστηκε από την κατεύθυνση της πολιτικής της, η οποία δεν αντέκρουσε  τα αντιλαϊκά μέτρα των κυβερνήσεων που υπάκουαν στην ανάπτυξη της στρατηγικής του κεφαλαίου συνολικά, αλλά και σε τοπικό επίπεδο (Καλλικράτης, Ευρωπαϊκά προγράμματα, μείωση εργαζομένων, ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.)  Αυτή η πολιτική καθόριζε και καθορίζει τελικά  τη ζωή των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η πλειοψηφία του δήμου, αλλά και παρατάξεις της αντιπολίτευσης που ψήφιζαν από κοινού τους αντιλαϊκούς προϋπολογισμούς  και την κεντρική κατεύθυνση των μέτρων ασκώντας κριτική στα επιμέρους,  δεν αντέκρουσαν ούτε την πολιτική της ΚΕΔΕ ούτε της ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας. Ίσα-ίσα αποτέλεσε τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο και ειδικά για αποφάσεις της ΚΕΔΕ και της ΠΕΔ ήταν βασικός συνδιαμορφωτής των θέσεων τους.
 Δεν αγνοούμε την  καθημερινότητα και τη λειτουργία του δήμου στις υπηρεσίες καθαριότητας, την  διεκπεραίωση και ανταπόκριση σε υπηρεσιακές ανάγκες ή ανάγκες των δημοτών, όμως αυτά δεν καθορίζουν το πώς ζει τελικά η λαϊκή οικογένεια.
 Οι δήμοι τα τελευταία χρόνια έγιναν η συνέχεια του κράτους, η συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο.
 Μέσα από τους δήμους πέρασαν τα πρώτα μέτρα αλλαγής των εργασιακών σχέσεων -Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης-για να καταλήξουμε σήμερα σε κατώτατους και υποκατώτατους μισθούς
 Μέσα από τους δήμους πραγματοποιήθηκαν  και συνεχίζουν να πραγματοποιούνται μια σειρά ευρωπαϊκά προγράμματα που υπονόμευσαν τη μόνιμη και σταθερή εργασία και την αντικατέστησαν με προγράμματα λίγων μηνών με ελάχιστη αμοιβή χωρίς το δικαίωμα του εργαζόμενου να αρρωσταίνει, να απεργεί, να έχει συνδικαλιστικά δικαιώματα.
 Μέσα από αυτή την πολιτική στους δήμους κατήργησαν και καταργούν θέσεις μόνιμου προσωπικού, ιδιωτικοποιούν τις δημόσιες υπηρεσίες και τις παραδίδουν σε εργολάβους και ιδιώτες κάνοντας ακόμα πιο ακριβή την πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων  από τα λαϊκά στρώματα.
 Περικόπτουν συνεχώς τις κεντρικές δαπάνες προς τους δήμους και δίνουν εντολές για αύξηση φόρων  στους δημότες, για υποθήκευση περιουσιακών στοιχείων των δήμων για περιστολές δραστηριοτήτων.
 Συνεχώς νέοι φόροι πάνω στους προηγούμενους δημιουργούν οικονομική ασφυξία στα λαϊκά στρώματα αλλά και στην τοπική αγορά.
 Η  πλειοψηφία του δήμου (αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης) στα λόγια λέει ότι δεν την αποδέχεται αυτή την πολιτική αλλά με τις συνεχείς αποφάσεις της την στηρίζει, γιατί όλες  οι αποφάσεις είναι στοιχημένες πίσω από αυτή την πολιτική, αυτήν υλοποιούν.
 Την στηρίζουν στο όνομα τάχα της καθημερινότητας που πρέπει να ανταποκριθούν στις τρέχουσες ανάγκες, 
 Την στηρίζουν στο όνομα της οικονομικής δυσπραγίας και δέχονται να βάζουν φόρους και δημοτικά τέλη πολύ υψηλά και να λειτουργεί με παράδοση και των πιο απλών λειτουργιών σε ιδιώτες.
 Την στηρίζουν στο όνομα την νομιμότητας. Συχνά ο δήμαρχος επικαλείται τη νομιμότητα στην ψήφιση αποφάσεων κουνώντας την απειλή του νόμου  για ευθύνες αν δεν συμμορφωθεί ο δήμος . «Διότι δεν συνεμμορφώθειν προς τας υποδείξεις»
 Η πλειοψηφία του δήμου  τελικά όχι μόνο δεν οργάνωσε το λαό του δήμου στη διεκδίκηση άλλης πολιτικής αλλά σε ορισμένα ζητήματα γίνεται και ενεργητικός υπερασπιστής της αντιλαϊκής πολιτικής( Όπως με τους πλειστηριασμούς που η πλειοψηφία αποφάσισε και αύξησε τη δαπάνη για τους δικαστικούς επιμελητές προκειμένου να επιδίδουν τα τελεσίγραφα στους δημότες δηλώνοντας ότι είναι υπέρ των πλειστηριασμών) ισοπεδώνοντας τους φτωχούς με όσους έχουν  πραγματικά και φοροδιαφεύγουν.
 Αυτή η πολιτική είναι η ίδια που τελικά δημιουργεί κρίσεις, ανεργία, εξαθλίωση στο μεγαλύτερο τμήμα του λαού μας για να υπηρετηθούν τα κέρδη των λίγων σε βάρος των πολλών  γι’ αυτό και δεν στηρίζουμε τα πεπραγμένα του δήμου ως συνέχεια και έκφραση της κεντρικής πολιτικής που δημιουργεί τα προβλήματα που προαναφέραμε..
 Αυτή η πολιτική μπορεί να αλλάξει με οργανωμένη πάλη του λαού που θα στοχεύει τον πραγματικό ένοχο που δεν είναι άλλος από την πολιτική του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο να πάρει την εξουσία ο ίδιος ο λαός και να γίνει διαχειριστής του πλούτου που παράγει ώστε να εφαρμόσει μια πολιτική που σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο  θα αντιστοιχεί στην ικανοποίηση των σύγχρονων και αυξημένων  αναγκών του.
 Οι κομμουνιστές δήμαρχοι δείχνουν αυτό τον δρόμο καθώς και οργανώνουν το λαό τους σε διεκδικήσεις και μειώνουν τα δημοτικά τέλη ( σε άλλες περιπτώσεις τα καταργούν) και βρίσκονται κατηγορούμενοι στα δικαστήρια γιατί δεν αρκέστηκαν σε επιστολές διαμαρτυρίας και απλές δηλώσεις αλλά πραγματικά αρνήθηκαν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής και την αντιπάλεψαν.
 Τέλος για μια ακόμα φορά η πλειοψηφία του δήμου επιλέγει να κάνει τον απολογισμό της, όχι μπροστά στους δημότες σε ανοιχτή διαδικασία, αλλά στους τέσσερις τοίχους του δημοτικού συμβουλίου φοβούμενη την αποκάλυψη του ρόλου της ως στυλοβάτη -σε τοπικό επίπεδο-της αντιλαϊκής πολιτικής.